كرده اجتناب شود ، وبا بدن ولباس آلوده به آن نماز هم نخواند . " مسأله 95 " اگر جنب از حرام به جاى غسل تيمم نمايد وپس از آن عرق كند ، بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود پرهيز نمايد وبا آن نماز هم نخواند . 12 - عرق حيوان نجاستخوار : " مسأله 96 " بنابر احتياط واجب بايد از عرق شتر نجاستخوار ، بلكه هر حيوان ديگرى كه به خوردن مدفوع انسان عادت كرده - به طورى كه عمده خوراك آن مدفوع انسان باشد - پرهيز شود . " مسأله 97 " گوشت وتخم حيوان نجاستخوار نجس نيست ، ولى خوردن آن حرام مىباشد . راه ثابت شدن نجاست : " مسأله 98 " نجاست هر چيز از سه راه ثابت مىشود : الف - خود انسان يقين كند كه چيزى نجس شده ، پس اگر گمان به نجس شدن چيزى پيدا شود پرهيز از آن لازم نيست . ب - كسى كه چيزى در اختيار أو است ومتهم به دروغگويى نيست بگويد آن چيز نجس شده است . ج - دو مرد عادل بگويند چيزى نجس شده است ، واگر يك مرد عادل هم بگويد چيزى نجس است بنابر احتياط واجب بايد از آن چيز اجتناب كرد . " مسأله 99 " نوجوان نا بالغى كه فرا رسيدن تكليف أو نزديك است اگر بگويد چيزى كه در اختيار أو است نجس مىباشد ، بنابر احتياط واجب بايد از آن پرهيز نمود ، واگر بگويد چيزى را آب كشيده ، در صورت وثوق واطمينان حرف أو پذيرفته است . " مسأله 100 " اگر به واسطه ندانستن مسأله نجس يا پاك بودن چيزى را نداند بايد مسأله را بپرسد ، ولى اگر با اين كه مسأله را مىداند شك كند چيزى پاك است يا نه وسابقه آن را هم نداند - مثلا شك كند آن چيز خون است يا نه ، يا شك كند كه خون پشه است يا خون انسان ، يا شك كند چيزى با عين نجاست تماس پيدا كرده يا نه - آن چيز پاك مىباشد . " مسأله 101 " چيز نجسى كه انسان شك دارد پاك شده يا نه نجس است ، واگر در چيز پاكى شك پيدا شود كه نجس شده يا نه پاك مىباشد ، واگر هم بتواند نجس يا پاك بودن آن را بفهمد ، لازم نيست جستجو كند .